Brunetka W Leggingsach Na Hotelowym Łóżku

Pokoik drugiego piętra nad ulicą z tramwajem. Betonowe schody cichsze niż wentylator lodówki. Brunetka otwiera drzwi bez butów. Jej stopy ślizgają się po laminacie. Szlafrok szałwiowy nie dopięty do końca. Pilot od TV leży na poduszce obok telefonu z wygaszonym ekranem. On leży na łóżku, ręce za głową. Białe slipki naciągnięte mocno na biodrach. Ona siada okrakiem, powoli opuszcza się. Jego kutas twardnieje pod nią. Misjonarska pozycja - jej palce wbijają się w jego barki gdy nachyla się całkiem do przodu. Reżyser zmienia kąt w połowie ujęcia - kamery przechodzą z planu ogólnego na MCU twarzy mężczyzny gdy jęczy przez zaciśnięte zęby. Softbox pod 45 stopni odbija światło od potu spływającego między jej piersiami. Oba uda napięte przy każdym opuszczeniu bioder. On chwyta ją za talie, przewraca delikatnie - teraz on jest górze ale ona kontroluje tempo wkroczenia i głębokość wejścia każdego ruchu naprzemiennego bioder którymi koordynuje każdy impuls mięśni brzucha które napinają się jak linki przy każdym silniejszym pchnięciu które dociera aż pod mostek gdzie słychać bulgotanie krążenia krwi pompowanej szybciej niż puls muzyki przez ścianę która bije rytmicznie jak bicie serca dwóch ludzi którzy nie rozmawiają tylko oddychają synchronicznie jeden drugim przez skórę językami ustami nosami policzkami brodawkami językiem który wtargnął najgłębiej gdy spojrzenie utkwione było prosto w oczy bez mrugnięcia jednego ani drugiego pilot został przypadkiem strącony ręką która szukała oparcia przy gwałtownym zwrocie ciała ku ścianie gdzie wisiał pochylony lusterko które pokazywało tylny plan całej sceny rozgrywanej o późnym popołudniu przed zapadnięciem zmierzchu blondyn zakrzywia plecy unosząc jedną nogę wysoko by umożliwić jeszcze większą penetrację aż do granicy bólu której nie przekracza bo ona woła stop ale tylko by zmienić kierunek i wrócić jeszcze intensywniej niż wcześniej.