Nieśmiała studentka i jej pierwszy raz w akademiku

Pokój drugiego piętra w bloku przy ulicy Armii Krajowej. Betonowe ściany, plama wilgoci nad grzejnikiem, drewniane okiennice z odpryskaną farbą. Na stole resztki herbaty w plastikowym kubku, notes otwarty na stronie z rysunkiem anatomicznym. Kamera główna montowana na statywie przy podłodze. Obiektyw 85mm otwarty na f/1.4 łapie każdy drgający mięsień uda. Dźwiękowiec wyłącza mikrofon przed startem ujęcia. Ona leży boso na łóżku, czarne matowe stringi dopasowane do linii pośladków. Biała koszulka rozpięta do pasa, palce same sięgają sutków. Lewituje najpierw powoli, potem mocniej - biodra unoszą się ponad materac. Jej język wysuwa się między wargami przy każdym pchnięciu wnętrza dłoni. Druga ręka trzyma krawędź pościeli - bawełniana tkanina już zmokła od potu. Wilgoci. Z cipki. Falowanie kontynuuje nawet po chwilowej pauzie - ona nie pyta o pozwolenie tylko kiwa głową ku operatorowi, to jest dobre. Nagle mówi stop i patrzy prosto w obiektyv. Milczenie trwa siedem sekund. Potem przewraca się na plecy, rozchyla nogi szeroko jak podręcznik anatomiczny, palec wsuwa prosto we wnętrzność. Bas z sąsiedniego pokoju bije rytmicznie przez ścianę. Wtorkowe popołudnie wpada przez szczelinę w okiennicach - smuga światła ciągnącą się od kostki aż do szyi. Pierścień ślubny (fałszywy) błyszczy przy świetle jarzeniówek. Kablówka od telefonu leży zarzucona na krzesło obok sterty podręczników medycznych. Ostatni orgazm przychodzi bez ostrzeżenia, ciało wygina się jak łuk, gardło pulsuje głośno, palce wbijają się we własne włosy pubiczne. Po wszystkim oddycha ciężko nad materacem, spocone włosy kleją się do skroni.