Studentka w bibliotece akademika z granatową spódnicą

Czuję wilgoć między nogami od pierwszego dotyku jego dłoni. Biblioteka zamknięta o piątkowym wieczorze, tylko ciche trzaski starej parkietowej podłogi. Moje rajstopy 70 den drapią skórę przy każdym ruchu. On staje za mną, ciepły oddech w kark. Jego palce powoli suną po moich biodrach aż do talii. Słychać tylko nasze serca. Oddychanie. Gryzę dolną wargę kiedy jego dłoń wsuwa się pod granatową spódnicę z guzikiem. Tkliwość zmienia się w nacisk. Palce docierają pod stringi, masują cipę przez materiał. Wołam cicho imię które nie jest prawdziwe ale pasuje tu i teraz. Podciąga mnie do stołu z karteczkami egzaminacyjnymi. Otwiera rozporek kolanem rozsuwając moje nogi szerzej. Wsuwa się powoli od tyłu a ja opieram czoło o półkę z notatkami ze statystyki. Każdy cm boląco dokładny. Rajstopy ciągną się przy ruchach bioder. Bas z ulicy dociera przez grubą szybę co drugim piętrze nad wejściem głównym. Lavalier ukryty pod stanikiem rejestruje każdy jęk który nie udaję. On przyspiesza rytm a ja łapię za blat żeby nie upaść gdy kurcz mi się brzucha, czuję jak coś puka mi głęboko wewnątrz. Spuszczam się głośno a on chwyta mnie mocniej by nie osunąć. Po wszystkim siadam na krześle laboratoryjnym spocony i ciężko oddychający. Ja zakładam niedopasowane bawełniane prześcieradła które leżały wcześniej na fotelu dla czytelników. On patrzy jak poprawiam włosy przed lustrem nad regałem. Mówię stop gdy czuję przesyt bo to moja decyzja. Nikt nie wie że to nagranie pójdzie dalej niż telefon dźwiękowca który prosi o ciszę przed klapsem. Smak metalu na języku miesza się z potem i strachem że ktoś wejdzie. Ale nikt nie otworzy drzwi dopóki tablica informacyjna świeci 'ZAMKNIĘTE'. Piątek kończy się tak jak większość - bez punktów ECTS ale z pełnym ładunkiem gdzieś tam w środku.