Ciekawa gospodyni i BBC w salonie po południu

Ja mam włosy przyklejone do potu na szyi. Czuję chłód ściany przez cienki rdzawy szlafrok. On stoi naprzeciwko, jego kutas już twardnieje pod spodniami. Ja patrzę prosto, nie uciekam wzrokiem. Dźwiękowiec prosi o ciszę przed klapsem. Ja kiwam głową. Kamera startuje z bliska - 85mm otwarte na f/2.8. Jego dłoń łapie moją rękę, prowadzi ją do guzika spodni. Ja nie cofam się. Czuje miękką tkankę, potem nagle twardość pod dotykiem palców. Winyl gra cicho w tle - jazz z trąbką i pomrukiem basu. Kluczyki od skutera leżą obok gramofonu, jeden wiszący jak balansujący kamień. Pora obiadu minęła, światło pada ukośnie przez żaluzje z sąsiedniego budynku. Ja rozpinam mu rozporek powoli, ale on nie czeka - wciska się między moje uda od razu po zdjęciu szlafroka. Jego czoło ociera się o moje ramię. Słychać chrzęst skóry o skórę. Moje paznokcie wbijają się w jego plecy. On chwyta mnie za gardło delikatnie ale mocno. Ja oddycham szybciej niż wcześniej. Kamera teraz od dołu, widzę tylko kontur naszych sylwetek nad fotelikiem. Bas bije przez ściankę, winyl idzie dalej, ja czuję smak metalu na języku jakby lizała stalowy prąd. On przyspiesza, ja mówię stop żeby zmienić pozycję. To ja decyduję kiedy ruszamy dalej. Przechodzę do klęknięcia bez słów. Jego palec unosi mój podbródek. Ja otwieram usta pierwsza. Później leżymy na dywanie, on we mnie do oporu, ja ściszkam policzek w jego bark gdy koniec nadchodzi gwałtownie z serią pchnięć i gorącym strumieniem głęboko w środku. Nie wstajemy długo po ostatnim uderzeniu kamery w kość krzyżową. Tylko oddychamy tak samo ciężko obok siebie jakbyśmy się znali latami a nie godzinę temu.