Brunetka z czarnymi włosami po kolacji na kanapie

Po kolacji resztki talerzy na stole. Drewniane okiennice z odpryskaną farbą. Deski skrzypią pod stopami. Reżyser zmienia kąt w połowie ujęcia. Kamera główna, obiektyw 85mm otwarty na f/2.8. Blask lampy padający przez szczelinę między deskami. Ona leży tyłem do ściany, włosy rozpuszczone, czarne jak sadza. Czarne matowe stringi ześlizgują się przy pierwszym ruchu biodrami. Jej dłoń chwyta wygniecioną poduszkę z welwetu leżącą obok kanapy. Partner klęka przed nią, palce wsuwają się pod tkaninę, powoli ją odpina. Ona wybiera tempo - kiwa głową ku górze. Pierwsze wezwanie, dotyk językiem szyi, potem sutków przez cienką bluzkę. Przesunięcie do sypialni bez przerwy ciągłości. Druga scena, on nad nią w missionary, jej kostium nie zdjęty całkowicie - tylko spódnica podciągnięta na biodra. Trzeci klaps, przejście do doggy style przy oknie. Bas z sąsiedniego mieszkania bije rytmicznie przez ścianę. Jej paznokcie drapią materac - czerwony lakier z odpryskami widać w świetle nocnika. Lavalier ukryty pod stanikiem rejestruje każde westchnienie bez echa telefonu komórkowego czy alarmu dźwiękowego które mogłyby zakłócić synchronizację audio-wideo co często prowadzi do blokad montażowych szczególnie gdy akcja trwa ponad dwie minuty bez przerwy ale ta scena została wzięta za pierwszym razem dzięki precyzji aktorki która kontrolowała każdy ruch bioder tak by pasował do kadru statycznego choć reżyser prosił o drugie ujęcie ona nalegała że to było najlepsze ujęcie i miało zostać zachowane jako final cut co potwierdziła podpisując kartę release przed kamerą tuż po wyłączeniu światła kluczowego.