Ciemnowłosa brunetka w mundurku na podłodze salonu

Drugi pokój od wejścia. Podłoga z zużytym parkietem. Drewniane okiennice z lekkim odpryskiem farby przy futrynie. Światło softboxa pod kątem 45 stopni pada ze strony okna. Na stole kluczyki od skutera i niedopite piwo. Brunetka leży tyłem o goleń opartą o grube drewniane półkę przy ścianie. Mundurek rozpięty do pasa, spódnica nadciągnięta na biodra. Czarne włosy splątane za uszami. Jej dłoń trzyma nadgarstek mężczyzny - on nie rusza się bez jej skinienia. Reżyser zmienia kamera-kierunek w połowie ujęcia, ale ona czyta sytuację i blokuje ruch bioder aż do momentu gdy światło padnie idealnie na jej szyję. Softbox pod 45 stopni rozprasza cienie pod oczami ale nie zakrywa spoconych skroni. On pcha naprzód powoli - ona wybiera tempo i mówi stop gdy chce pauzę - słychać to wyraźnie przez lavalier ukryty pod stanikiem który ledwo trzyma się haftu. Kamera wideoczna zaczepia ją dopiero przy drugim podejściu - pierwsze ujęcie było płaskie jak karton. Teraz idzie nisko, ekran pełen stóp nagich na dywaniku ecru, paznokcie pomalowane czerwonym lakierem z drobnymi odpryskami przy palcu małym. On ciągnie ją za nogawkę majtek ku środkowi pokoju - materiał szumi cicho ale mikrofon przechwytuje każdy tarciejny dźwięk skóry o skórę. Kanapa skrzypi przy siódmym cyklu ruchów - bas przez ścianę milknie dokładnie wtedy gdy on wpada w nią barkiem i przewraca lampę stojącą która pada miękko na prześcieradło rzucane wcześniej między fotel a piec kaflowy. Świt wsącza się przez szczelinę między okiennicami - promień trafia prosto w jej policzek tuż przed tym jak sięga rękoma do góry i łapie za framugę okiennej listwy żeby dźwigać się wyżej przeciwko jego ciężarowi który teraz całkiem ją przysiada i wciska głęboko aż jęczy nosowo przez spiętrzone usta które nie chcą puścić powietrza bo bała by się utracić rytm którego sama sprzedaje poprzez napinanie mięśni brzucha które widoczne są nawet przy słabym świetle nocnika który miga co dwadzieścia sekund jak pulsujący metronom czasu minuty przed końcem sceny.