Polska dziewczyna na kolanach w białej koszuli

Trzy kamery. Druga scena dnia. Pokój małego metrażu drugie piętro nad sklepem spożywczym. Tapicerowany fotel ciemnego brązu. Ściany malowane farbą w tonacji kremowej. Na stole butelka lemoniady, kluczyki od skutera. Piątkowy wieczór wpada przez szczelinę między żaluzjami. Kamera startuje zza pleców mężczyzny siedzącego nieruchomo. Jej kolana wbite w dywan z włókniny sztucznej. Dźwięk szybko się zbiera przy mikrofonie lavalierowym pod kołnierzykiem koszuli - sync nieczysty o dwie klatki tnę wejście o sekundę wcześniej. Ona nachyla się wolno przodem twarzy ku jemu między nogi trzymam ostatnią klatkę o jeden klaps dłużej żeby zachować naprężenie mięśni policzków jej usta otwarte szeroko bez oporu język wysunięty naprzód głęboki odgłos ssania reżyser każe kontynuować pomimo zakłóceń akustycznych dźwiękowiec prosi o ciszenie przed kolejnym klapse ale ona już idzie dalej głowa cofa się tylko gdy potrzebuje powietrza potem wraca bez wahania czerwony lakier na paznokciach drapie materiał spodni u góry uda front light pada płasko co podkreśla wilgoć wokół ust jej włosy splatają się przy czole broda go cała zmoczona on ścisza głos jakby mówił coś do niej ale słów nie słychać intercut pomiędzy wideokamerą a telefonem montuję J-cut pod dyszejcem żeby usunąć pauzę zaparowane lustro w łazience widać przez uchylone drzwi lewa strona ekranu toaletka ze szczoteczkami do zębów szlafrok wiszący za drzwiami biały koszula rozpięta na piersiach widoczna pod światłem nocnej lampki ona wybiera tempo po drugim podejściu kiwa głową gdy chce więcej jego palce grzebią we włosach mocniej niż wcześniej ale to ona decyduje gdzie kończyć loop mam dwukrotnie fragment gdy schodzi najgłębiej bo efekt jest brutalny trzymam ten motyw osiem sekund bez cięcia tylko zmiana ostrości przez soczewkę pancake stopień rozmycia minimalny detale, nitki koronki przy szyi przesuwają się gdy połyka bas przez ścianę pulsujący rytm muzyki klubowej pot znika za kołnierzem białej bluzki.