Blondynka z niebieskimi oczami w hotelowym świetle

Kamera startuje nad łóżkiem, obiektyw 85mm otwarty na f/2.8, światło padające z boku przez żaluzje rzuca paski na jej skórę. Blondynka leży rozłożona na plecach, ramiona nad głową, szary perłowy lakier błyszczy przy każdym ruchu palców. Niedopasowane bawełniane prześcieradła ślizgają się po materacu. Facet klęczy między jej nogami, dłonie wbite w biodra, napiera powoli. Ona unosi biodra do góry, napotykając każdy jego ruch. Reżyser zmienia kąt w połowie ujęcia - nowy plan OTS zza łóżka pokazuje ich odbicia w lustrzanym szkle nocnej szafki. Jej oddech przyspiesza, mięśnie brzucha drgają przy każdym wejściu. Dźwięk klimatyzacji miesza się z chrzęstem sprężyn. Chlustem. Ciała o ciało. Wygnieciona poduszka z welwetu leży spchnięta pod ścianę. Ona wybiera tempo - delikatne skinienie głową daje sygnał do przyspieszenia. Kamera zbliża się do twarzy mężczyzny - pot spływa mu po skroniach, szczęki zaciśnięte. Trzy sekundy przed finałem znika ostrość - soft focus celowo wprowadzony przez reżysera dla efektu orgazmicznego zamroczenia. Ejakulacja trafia prosto do środka, on ją trzyma tam przez kilka sekund jeszcze w środku po ostatnim pchnięciu. Świt wpada przez okno drugiego piętra, blade niebo odbija się w mokrych włosach blondynki rozrzuconych po poduszce. Lavalier ukryty pod stanikiem łapie każde westchnienie bez echa pomieszczenia. Cięcie do statycznego kadru całościowego - nieruchome ciała osuwające się jeden od drugiego. Żaden nie mówi nic. Tylko dźwięk wentylatora. Oddychanie. Szary perłowy lakier odpada przy malutkim uderzeniu o metalową nóżkę szafki nocnej. Softbox nad łóżkiem gaśnie razem ze świtem.