Latynoska dominacja przy przystanku tramwajowym wtorkowego popołudnia

Przystanek tramwajowy drugie piętro nad betonem. On siedzi na metalowej ławce trzymając termos z czarną kawą. Nadjeżdża ona ciemna skóra mocne uda wysokie obcasy. Staje tuż przed nim blokując horyzont. Jej biodra ruszają najpierw lekko potem gwałtowniej rytm hiszpańskiego beatu z telefonu w torebce. Powietrze nieruchome wilgotne jak po deszczu. On patrzy prosto w jej oczy ona nie ucieka wzrokiem. Podnosi białą sukienkę jednym ruchem odsłaniając czarne stringi z koronki makramy. Siada na nim bez słowa obejmuje szyję paznokciami malowanymi beżowym pudrem. Jego dłonie idą po udach do pasa ale ona chwyta je i odkłada za siebie mówi spokojnie tak nie inaczej ja decyduję tempo reżyser zmienia kąt w połowie żeby złapać zbliżenie twarzy gdy on jęczy pierwszy raz kamery pokazują tylko ich torsy resztę domyślasz się po falowaniu ciała obiektyw 85mm otwarty na f/2.8 tłumi tło rozmazując reklamy autobusowe do barwnych plam dźwiękowiec prosi o ciszę przed klapsem bo ktoś krzyczy za drzwiami kolejki lavalier ukryty pod stanikiem łapie każdy oddech każde westchnienie jej język przejeżdża mu po ustach zanim wbija się głęboko pieprząc go tak że jego stopa trafia w wyszczerbiony talerz ceramiczny stojący przypadkiem pod ławką nikt nie reaguje tramwaj hamuje silnik pracuje ciągle ona nie przestaje kontynuuje aż słychać tylko ich oddechy, bas przez ścianę kluczyki od skutera leżą na stole obok ekspresu do kawy czerwony lakier zaczyna odpadać z jej palców jej włosy mokre przytwierdzają się do szyi potem kiwa głową znak że koniec i schodzi zostawiając go oszołomionego bez słów bez ruchu tylko pulsujący pasek światła pada przez okno.