Rozpalona brunetka w szałwiowym szlafroku kolana na dywanie

85mm otwarty na f/2.8. Kadra od ust. Jej język wysuwa się po dolnej wardze, wilgoć błyszczy pod światłem kluczowym. Szałwiowy szlafrok leży na krześle obok łóżka, rękaw dotyka podłogi. On nad nią, kolana wbite w miękką warstwę dywanu. Jej stopy unoszą się, palce zginają przy każdym pchnięciu. Reżyser zmienia kąt w połowie - teraz widok z góry przez dolly przesuwające się powoli nad głową łóżka. Linia odbicia od lustra pokazuje tylną część szyi mężczyzny naprężonej przy wejściu. Pod-światło podbija kontury jej pleców wygiętych jak sprężyna przed impulsem rozluźnienia. Niedopasowane bawełniane prześcieradła ślizgają się przy ruchach bioder - jeden róg zawinięty pod stopniem fotela. Winyl skrzypi cicho między taktami ich oddychania - bas idzie falami przez ścianę z sąsiedniego mieszkania gdzie ktoś jeszcze nie śpi. Lavalier ukryty pod materacem zbiera każdy jęk bez interferencji tła radiowego. On wciska głęboko - ona wybiera tempo poprzez chwyt za barki i delikatne cofanie bioder by zaraz wrócić mocniej niż wcześniej. Dyfuzja 1/4 tłumi reflektor by nie zabijać skóry detalem twarzy w ekstazie - źrenice szerokie jak czajnik gotujący się na kuchence drugiego piętra trzy budynki dalej gdzie inni też nie śpią bo świt dopiero zapala niebo ponad blokami osiedla Bródno VII linii tramwajowej numer jedenastka która właśnie przejechała bez sygnału ostrzegawczego tylko koła po torze. Brzęczący. Dzwon komunikacyjny który nikt tu nie słyszy bo muzyka gra za długo a ona woła stop gdy potrzebuje przerwy ale to jest dobre mówi potem więc kontynuuje ramiona drżą jedenaście sekund później niż jego pulsowanie szyja naprężona jak linka do suszenia bielizny między balkonami trzech pięter wyżej gdzie wiszą rajstopy 70 den i majtki ze znakiem plus rozciągane przez przeciwległe okno.